Najpierw Aussichtsturm am Schweren Berg Weißwasswer/Oberlausitz, później ta na wrzosowisku Wittstock-Ruppiner Heide, a przecież też „leżąca wieża Eiffela”. Czy Niemcy to kraina wież widokowych? Dziś czas na kilka słów (i zdjęć) o wieży widokowej Rostiger Nagel.
Wieża widokowa Rostiger Nagel („Zardzewiały Gwóźdź”), położona jest w południowej Brandenburgii, tuż przy granicy z Saksonią, niedaleko miasta Senftenberg Zły Komorow (niechaj nie dziwi dwoistość nazw: toć to Dolne Łużyce). Oddana do użytku w 2008 r. — internety podają, że sfinansowana przez spółkę LMBV GmbH budowa trwała 70 dni (!) — konstrukcja liczy sobie prawie 29 metrów wysokości. Nazwę „Zardzewiały Gwóźdź” zawdzięcza temu, że jej 111 ton stali kortenowskiej pokrywa naturalna warstwa „ochronnej” korozji — co miało zardzewieć, już zardzewiało, a przynajmniej nie zgnije raz-dwa, jak polskie pato-wieże z byle deseczek.
Wygląda… z daleka strasznie, z bliska okropnie, acz to kontrowersja zamierzona. Wieża widokowa Rostiger Nagel to wszakże kwintesencja industrialnej przeszłości Lausitzer Seenland, zatem z jej wierzchołka można podziwiać nie tylko przeobrażanie się jeziora Sedlitzer See (byłej kopalni odkrywkowej węgla brunatnego Sedlitz) i końcowy odcinek kanału Sornoer — ale też dymiące kominy elektrowni, wirujące wiatraki turbin energetycznych, nieprzebyte lasy, etc., etc.
Czas na tradycyjną dygresję: cały ten teren — nie tylko „Zardzewiały Gwóźdź”, nie tylko jej bezpośrednie otoczenie, nadal żyje, zmienia się, dostosowuje do potrzeb turystów. Nie dalej jak w końcu czerwca 2026 r. (z 10-letnim opóźnieniem!) skończono napełnianie wodą jeziora Sedlitzer See, zaś gwoździem programu było oddanie do użytku śluz i kanałów tworzących łańcuch pięciu jezior, dzięki czemu możliwe jest żeglowanie łańcuchem jezior Senfteberger — Geierswalder — Partwitzer — Sedlitzer — Großräschener.
Popatrzcie zresztą na trzy pierwsze pary zdjęć ilustrujących tekścik: po lewej stan z lata 2024 r., po prawej koniec sierpnia 2026 — pod wieżą pojawił się nie tylko plac zabaw, ale też przystań na jeziorze, a przy śluzie na kanale polery do cumowania czekających jednostek (jest też powiększony, już płatny, parking dla aut).
I ciekawostka: rzut beretem od Rostiger Nagel znajduje się kanał Koschener Kanal, przez który jezioro Senfteberger See połączone jest z Geierswalder See. Nie dysponuję drabiną ani dronem, z wieży też tego nie widać, więc na zdjęciu tego nie pokażę, ale dokładnie w tym miejscu kanał krzyżuje się z Czarną Elsterą — rzeka płynie górą1, kanał Koschener dołem, przepustem.
Ogólnie jak dla mnie bomba, więc na pewno jeszcze ze dwa razy tam wrócę, choćby dlatego, że od jakiegoś czasu Pojezierze Łużyckie traktuję jako najlepszą formę weekendowej rekreacji i wypoczynku.
Dla chętnych tudzież zainteresowanych tradycyjny rzut okiem na mapę:
- W sumie to akwedukt, choć nie tak spektakularny jak Kanalbrücke Magdeburg na Łabie, to jednak jakieś wrażenie robi. ↩︎
(fot. Olgierd Rudak, CC BY-SA 4.0)